کلام روز

 


  پیوند مرتبط





 

 
آمار سایت

 


چگونه تیراندازان انعطاف پذیری عضلات خود را تقویت کنند؟

مسابقات تیراندازی را باید مانند سایرفعالیت های ورزشی بر شمرد که شرکت کنندگان در آن می بایستی از نظر جسمانی ورزیده شوند. از آنجا که تیراندازی یک ورزش حرفه ای است، ورزشکارانی که بطور کامل آموزش تیراندازی را دیده اند، به قدرت، سیستم قلبی عروقی کارآمد و عضلات قابل انعطاف نیاز دارند. چنانچه یک تیرانداز به قدر کفایت ورزیده شود و کشش عضلانی درستی داشته باشد می تواند قابلیت های جسمانی خود را به حداکثر رسانده و تفنگ را بدون لرزش نگاه دارد. کنترل عضلات زمانی به حد مطلوب می رسد که انقباض سریع و کند عضلات هر دو آموزش داده شوند. از آنجا که انجام یک دوره مسابقات تیراندازی ممکن است ساعتها به طول بیانجامد یک ورزشکار ورزیده تحمل بیشتر و در نتیجه آسیب پذیری کمتری در مقابل خستگی دارد. گاهاً تیرانداز نامطلوب،به فقدان انضباط ذهنی نسب داده می شود. در حالیکه در حقیقت این مشکل ناشی از عدم آمادگی جسمانی است. تیرانداز ممکن است قبل از رعایت مراحل تیراندازی هنگامی که هنوز تفنگ گیری کامل نشده مبادرت به شلیک نماید که این عمل اغلب ناشی از خستگی است. عملی که بسیاری از تیراندازان در برنامه آموزشی خود از آن غفلت می کنند افزایش توان ماهیچه هاست. با اینکه در طول دوره آتش زمانی به آرام سازی اختصاص داده شده است، تیرانداز بدلیل فشارهایی که همواره وجود دارد، خسته می شود. هیجان رقابت و فشار مسابقه نیز موجب خستگی روحی و جسمی می گردد و ورزشکاری که بطور صحیح آمادگی جسمی پیدا کند از این عوامل منفی کمتر تاثیر می پذیرد.
باید توجه داشت علایم پیشرفت ورزیده سازی جسمانی درافرادی که بطور منظم ورزش می کنند و عموماً سرحال بوده و اعتماد به نفس بیشتر و وضع روحی بهتری دارند، نامحسوس تر است.

تا این اواخر، در رابطه با برنامه های آموزشی تیراندازان از لحاظ پژوهشی کار چندانی صورت نگرفته بود و مقاله حاضر، آماده سازی جسمانی را در حد یک ایده خوب مطرح و به این موضوع نه به صورت تخصصی بلکه تنها در حد یک برنامه عادی می نگریستند. در سالهای اخیر بخش روانشناسی دانشگاه های ایالتی پنسیلوانیا و آریزونا مطالعات بسیار زیاد و مهمی را به جنبه های روحی و جسمی رقابتهای تیراندازی اختصاص داده اند.
همچنین بنیانگذاری یک شورای پزشکی ورزشی با وظایف ویژه در زمینه طراحی پروژه های تحقیقاتی مربوطه گام مهمی در این راستا بوده است. در یکی از این پروژه ها که مورد اعضای آسیب پذیر تیراندازان تپانچه و تفنگ تحقیق شده مشخص گردیده است که کمر تیرانداز عضو شماره یک آسیب پذیر و زانو و گردن در رده بعدی آسیب پذیری قرار دارند. با تحقیقی که دکتر دن لندرز از طریق معیارهای آزمایشی مختلف در رابطه با مهارت تیراندازی انجام داده، معلوم شده است که قدرت و توان پا و کمر در وضعیت ایستاده اهمیت داشته و ماهیچه های انعطاف پذیر یا کشیده موجب تفنگ گیری راحت و کاهش خطر آسیب دیدگی می گردد.
سه نوع برنامه آموزش قدرت که جهت افزایش توان بدن توصیه شده اند در برگیرنده عوامل زیر است.
ورزشهای قدرتی، کششی با وزنه های سبک و تمرینات کششی با وزنه های سنگین. اما در مواردی که ضعف نه زیاد و نه کم است، ورزشهای قدرتی و کششی با وزنه های سبک کافی است تا تغییرات مطلوب حاصل شود.
تمرینات بدنی قدرتی شامل نگاهداشتن اشیاء (تفنگ، وزنه سبک و غیره) بدون لرزش تا حدی که میسر است، و ابتدا از چند ثانیه آغاز و سپس هر هفته یک عدد به نگه داشتن اشیاء اضافه کرده و یا تکرار آن را بیشتر کنید.
- تمرینات کششی شامل تمرینات حرکتی(یعنی کوتاه و بلند کردن عضلات) هستند. که نتیجه حاصله بر سبک فعالیت بدن اثر می گذارد. اگر توان ماهیچه ای مورد نظر است، تکرار حرکات کمتر ولی با وزنه های سنگین تر و اگر تحمل عضلات مورد نظر است تکرار زیاد و با وزنه های سبک بایستی انجام شود. پژوهشها نشان داده است که قدرت عضلانی از نوع نیروی وابسته به مقاومت است. تحمل عضلانی جهت حفظ کنترل وضعیت ها و مقاومت به مدت زیاد ضروری است.
در طراحی یک برنامه قدرتی اصول کلی زیر بایستی در نظر گرفته شود.
1 -در طی 48 ساعت، تمرین قدرتی یا کششی انجام ندهید. این استراحت کوتاه سبب می شود که عضلات به حالت انعطاف خود بازگردند. کشش عضلات یک عمل ثانوی عالی جهت حفظ انعطاف پذیری آنها می باشد.
2 -سعی کنید که تمرینات قدرتی را حداقل سه بار در هفته و یا ترجیحاً یک روز در میان انجام دهید.
3 -به تدریج با وزنه هایی که تحمل وزن آن را دارید، آغاز کنید. وزنه ها را به میزان کم زمانی افزایش دهید که آمادگی لازم را کسب کرده و تحت فشار آن خم نمی شوید.
4 -تیراندازان می بایست هنگامی که با انجام نرمشهای قدرتی عضلات را منقبض می کنند، حالتهای تیراندازی مناسب به خود بگیرند، این نوع آموزش عمدتاً در مرحله نهایی کاربرد دارد.
5 -اعضای عضلانی را بطور یکسان پرورش دهید، بخصوص اعضایی که مربوط به تیراندازی میشوند، ضعفهای عضلانی را برطرف کنید. این کار کلید تناسب کل ماهیچه هاست. چنانچه ورزشکاران از ضعفهای خاص خود آگاه نباشد، یک فیریوتراپ که در زمینه درمان دارویی ورزش تجربه دارد بهترین کسی است که ضعف و قوت عضلات را معلوم و برنامه آموزشی مناسب اولیه می دهد.
6 -تمرینات را بیش از حد لازم انجام ندهید. تیراندازان مانند وزنه برداران المپیک نیاز به قدرت زیاد جهت بالا بردن وزنه سنگین ندارند. در ابتدای برنامه آموزشی بایستی توقع دردناک شدن عضلات را داشته باشید. یکی دیگر از جنبه های برنامه آموزش بدنی آماده سازی، تحمل قلبی عروق تیرانداز است.
ورزش های عضلانی موزون طبیعی (مانند دویدن، چرخیدن، شنا، طناب بازی) بهترین ورزشهایی هستند که تنفس و ضربان قلب را بهبود و چربی غیرضروری را از بین می برد. این اعتقاد وجود دارد که آمادگی بدنی خوب تیراندازی، بازگشت به میدان طبیعی دید در ادامه تیراندازی را تسهیل می کند (میدودوا 1964میلادی)، برنامه افزایش تحمل این چینی موجب می شود مدت زمان تنفس گیری طولانی تر شده بدون اینکه تیرانداز احساس ناراحتی کند (ویلینکسون، لندرزودانیلزه 1981میلادی )قلبی که به خوبی ورزیده شده و با قدرت ضربان دارد اما در هر دقیقه کمتر از قلبی که ورزیده نشده میتپد، سودمندتر است.( لندرزات آل 1980 میلادی) دریافت که قلب برجسته ترین تیراندازان تفنگهای بادی در هر دقیقه بطور میانگین 69 بار می زند و عموماً بین دو ضربان قلب شلیک می کنند. شلیک های عادی در هنگام ضربان قلب یک امتیاز کامل پایین تر بود! برای آنکه بین دو ضربان قلب فرصت شلیک را بالا ببریم باید ضربان قلب کمتری داشته باشیم.(مثلاً کمتر از 70 ضربه در دقیقه)
در این صورت بین ضربان ها قلب مدت زمان بیشتری وجود خواهد داشت ضمن اینکه در طی این وقفه طولانی فرصت فعال سازی ماشه نیز فراهم خواهد شد.
پیشرفتهای اخیر نشان داده است که آموزش تمرینات هوازی (آیروبیک) اندام فوقانی (دست به بالا) و عضلانی است، فقط ماهیچه هایی که درگیرند از فایده آموزش بهره مند می شوند. بنابراین تیراندازی که تحت آموزش ایروبیک قرار دارد با دویدن، جریان خون و اکسیژن را در بازوها تقویت نمی کند.
تصویر کنید که بازوها و تفنگ یک سیستم کارآمد را تشکیل می دهند، نه پاها.و لکسی و مایر با چنین تصوری برنامه تمرینات آیروبیک بخش فوقانی بدن را طرح ریزی کردند. این برنامه مشتمل بر استفاده از نیروسنج عضله بازو است. این وسیله بطور سنتی در زمینه ترمیم قلب کاربرد داشته است. تیرانداز مقاومتی را اعمال می کند که ضربان قلب او را در حد میزان آموزش تنظیم می کند، این میزان معمولاً 70 تا 85% حداکثر ضربان قلب پیش بینی شده ای است که توسط سن تعیین می شود. مانند آنچه که در آموزش قدرتی اشاره شد، از چند قاعده کلی بایستی پیروی کرد، از جمله:
1- هر ورزشکار بایستی به نسبت توان خود شروع کند. مثلاً کسی که نمی تواند بدود باید آهسته بدود و یا اگر آهسته نمی تواند بدود حداقل بایستی سریع راه برود.
2- براساس سطح تناسب اولیه فرد بایستی دوره های ورزشی برپا کرد.
3- در یک طبقه بندی مشابه با دیگران ورزش کنید. این کار به هماهنگی گروه با یکدیگر کمک می کند زیرا هر یک دیگری را به ادامه تشویقی می کند.
4- وسایل کافی و مناسب از قبیل کفش دو با کیفیت خوب داشته باشید.
5- بتدریج زمان یا مسافت را زیاد کنید. ازدیاد زمان یا مسافت باید محدود به 10% درهفته باشد. این کار آسیبه های ماهیچه ای را در حداقل نگه می دارد.
6- میزان ضربان قلب را در دفتر یادداشت روزانه ثبت کنید، تا بتوانید میزان پیشرفت خود را محاسبه کنید.
7- سطح تمرین ورزشی را طوری تنظیم کنید که قلب ۷۰-۸۵% ضربان پیش بینی شده فرم برسد. فرم از کسر سن شخص از عدد ۲۲۰ بدست می آید. بین ۷۰ الی ۸۵% این سطح را تعیین کنید. این مقدار معرف ها تعیین کننده پایین ترین و بالاترین محدودیت های میزان ضربان قلب در طول آموزش است.
سومین مرحله آماده سازی بدن که به این روش مربوط می شود، انعطاف پذیری است. چنانچه تیراندازان بخواهند انعطاف پذیری عضلات خود را تقویت کنند، بایستی نرمش های انعطاف پذیری را در برنامه ها آموزشی قلبی عروق بگنجانند انعطاف پذیری در ورزش تیراندازی اهمیت به سزایی دارد. اگر شخص بدن قابل انعطاف داشته باشد برای او بسیار آسانتر خواهد بود که وضعیتی بخود بگیرد که به راحتی توسط اندام ورزیده عضلانی پشتیبانی شود. چنانچه تیرانداز عضلات قابل انعطاف نداشته باشد، تیراندازان و مربیان اغلب بر وضعیت صحیح که اصولاً کمتر قابل پذیرش برای فرد اما راحت تر است، توافق می کنند. تمرینات قدرتی را نیز بیش از حد انجام ندهید. تیراندازان به اندازه ژیمناستها نیاز به انعطاف پذیری عضلات ندارند. تیراندازان تا آنجا نیاز به انعطاف پذیری عضلات دارند که بتوانند بخوبی تفنگ گیری کرده و با آرامش کافی تیرانداز کنند...... کودکان کاملاً انعطاف پذیرند اما اغلب هنگامی که بزرگ می شوند این قابلیت را از دست می دهند.برخی از برنامه های انعطاف پذیر به شرح زیر می باشد:
1- تمرینات کششی را در جا انجام دهید. به حالت جست و خیز این کار را انجام ندهید زیرا موجب ضرب دیدگی و پارگی عضلات می شود و به اندازه کشش درجا انعطاف پذیری ماهیچه ها را بهبود نمی بخشد.
2- قبل و پس از تیراندازی، آموزش قدرتی و تحمل قلبی عروقی، بطور ایستا کشش انجام دهید.
3- طی 48 ساعت مسابقه خود را درگیر کشش سنگین و طولانی نکنید.
رابرت ولسکی(فیریوتراپ/ مربی ورزش تیم تیراندازی)، قسمت هایی از بدن و اعضای عضلانی را که می بایست ورزیده شوند، مشخص کرده است. باز هم ثابت شده که در وضعیت ایستاده عضلات انعطاف پذیر و به خوبی کشش یافته بهتر عمل کرده اند. آقای ولسکی عقیده دارد پای قوی (جلو و عقب) و عضلات شکم در وضعیت ایستاده به اندازه کمر و ستون فقرات ورزیده اهمیت دارد. ورزیده سازی کمر و شکم نه تنها جهت بهبود تفنگ گیری مهم است بلکه مانع آسیب وارد آمدن به این اعضاء می شود. همانطور که قوس کمر و چرخش بدن در ایجاد وضعیت ایستاده ثابت و مستحکم ضروری است، عضلات کشش یافته نیز در ایجاد این وضیعت لازم است و فشاری که اعمال می کند در زندگی روزمره تجربه نمی شود. ستون مهره ها و عضلات زانویی قابل انعطاف و غیره موجب می شود که وضعیت دلخواه به راحتی و با امنیت برقرار شود.
وحالا راجع به تمرینات ویژه جهت پرورش و تقویت بازو، پشت و شکم از طریق تمرینات کششی و قدرتی و نیز تمرینات کششی جهت بازوها، پاها و کمررا ملاحظه نمایید.
مسلماً بهترین عمل آماده سازی کلی در تیراندازی، همان خود تیراندازی است. از طریق تمرین شلیک خشک و شلیک در میدان، قدرت و توان اعضای عضلانی مربوط افزایش یافته و تحمل نتیجه کار بیشتر می شود.
تیرانداز و مربی او میزان و مدت جلسات تمرین را براساس اهداف، برنامه آموزشی ویژه و زمان موجود تعیین می کنند. هر چند که تیراندازی به صورت مداوم مفید است اما ضرورتی ندارد که هر روز انجام شود. به اشخاصی که مایلند پیشرفت اساسی داشته باشند توصیه می شود که حداقل دوبار در هفته تمرین کنند. شلیک خشک بایستی بخش منظمی از برنامه آموزش باشد، به همان نسبت که تمرین تفنگ گیری لازم است.
شلیک خشک یک تکنیک آموزشی است که اغلب از آن غفلت شده و رقابت کنندگان بلند پرواز بطور بسیار سرسری و غیرمنظم به آن پرداخته اند. تمرین تفنگ گیری آنجا که تیرانداز صرفاً می کوشد تا تفنگ را بدون لرزش نشانه رود، روش بسیار خوبی است که چگونگی تفنگ گیری فرد را تقویت می کند.
جلسات آموزشی بایستی آنقدر طولانی باشد که تاثیر آموزش آشکار شود، اما هنگامی که خستگی نمود پیدا می کند(چه جسمانی و چه روانی) بایستی یک استراحت کوتاه منظور گردد. هنگامی که استراحت تمام شد تنها هنگامی می توان شلیک های دیگری انجام داد که سلسله مراحل و تفنگ گیری با موفقیت انجام شده باشد.
مشخص شده است که جلسات تمرین منظم سودمندتر از جلسات تمرین بدون برنامه ریزی است حتی اگر این جلسات مدت زمان طولانی تری برگزار شوند. به این دلیل که اگر بطور مداوم و منظم در معرض جریانی قرار گیریم این جریان در ذهن ما ثبت شده و یادگیری بیشتری حاصل خواهد شد. علاوه بر تداوم و طول مدت جلسات آموزشی، تمرین باید در بالاترین سطح کیفیت ممکن باشد. با تکرار انجام مراحل تیراندازی صحیح ورزشکار تکنیک های خود را تقویت می کند. او بایستی تمام تلاشهای جسمی و روانی خود را درهر شلیک بکار گیرد تا انجام کلیه مراحل تیراندازی را بهبود بخشیده و سطح امتیازات را بالا ببرد. هر ورزشکار بایستی با کمک مربی خود برنامه آموزشی را جهت رسیدن به اهداف خود توسعه داده و به درستی به آن عمل کند.
جهت شکل گیری یک طرح ویژه، تیرانداز و مربی بایستی موارد ذیل را رعایت کنند:
الف- اهداف تیرانداز
ب- سطح مهارت کنونی
ج- آمادگی جسمانی در حال حاضر
د- سن
ه- زمان آموزش موجود
ن- دسترسی به میدان
و- منابع مالی جهت تامین آموزش
ی- وضعیت سلاح
- براساس اطلاعاتی که در پاراگراف پیشین بدست آمد، ثابت گردید که یک برنامه آموزش جسمانی سازمان یافته، یکی از بخش های اساسی طرح آماده سازی کلی ورزش تیراندازی را تشکیل می دهد. مربی ورزش یا یک فیزیوتراپ در شکل گیری یک برنامه صحیح ورزیده سازی می توانند کمک های موثری باشند اما این خود تیرانداز است که بایستی برنامه را اجرا و بطور منظم پیگیری کند. تاثیراتی که طرح آموزش بدن سازی می تواند در رسیدن به اهداف کوتاه مدت داشته باشد، مشخص نشده است اما این تعالیم در کسب اهداف بلند مدت بسیار ضروری هستند.


آموزش ذهنی
در برنامه های گذشته توجه ما حول محور اسلحه، تکنیکها، وضیعت ها و برنامه های آموزشی قرار داشت. فرض کنید که صدها تیرانداز، سلاح خوب و دانش کافی در مورد فنون داشته و تلاش بسیار زیادی می کنند تا مهارت خود را افزایش داده و به فردی قهرمان مبدل شوند. اما چرا برخی برندگان ثابت اند و برخی دیگر صرفاً رقابت کننده؟ همچون دیگر ورزشها پاسخ به این سوال در وضعیت آمادگی ذهنی ورزشکار نهفته است. آموزش ذهنی صحیح موجب کسب امتیازات بالاتر و رسیدن به اهداف ورزشی است. هنگامی که یک ورزشکار بر تکنیک ها مسلط شود و وضعیت های تیراندازی را تکمیل کند، پیشرفت های مداوم آتی بطور چشمگیری در گرو تلاش و آموزش ذهنی او خواهد بود. شلیک های ضعیف یک تیرانداز پیشرفته اغلب اوقات ناشی از خطاهای ذهنی است تا فقدان مهارت فیزیکی.
اطلاعات این بخش از کتاب به حال همه تیراندازان سودمند خواهد بود. اما تیرانداز پیشرفته تر بایستی حداکثر تاکید خود را بر روی این بخش از آموزش قرار دهد.
جنبه های بیشماری در مورد آماده سازی ذهنی وجود دارند که در عین تشریح جداگانه باید خاطرنشان نمود که این جوانب از درون به یکدیگر وابسته اند.
پژوهش هایی که سالها توسط محققان در هردو زمینه کلینیکی و دانشگاهی صورت گرفته، منجر به نشر کتابهایی در زمینه روانشناسی ورزش شده است. گنجاندن این مبحث در یک کتاب کار ساده ای نیست. این بخش چکیده ای از مضامین روانشناسی ورزش و ارتباط آنها با ورزش تیراندازی و برخی ابزار مناسب جهت کمک به تیرانداز در پیشبرد برنامه آموزشی ذهنی خود است. مطالعه ای عمیق در زمینه روانشناسی ورزشها نشان می دهد که خصوصیات و احساسات ذهنی مشابهی در ورزشکاران از جمله تیراندازان وجود داشته است. اگر چه آگاهی از این صفات ارزشمند است اما برای تیرانداز و مربی این ارزش در آن است که بدانند چگونه این رفتارها بکار گرفته شوند تا ورزشکار بتواند شخصیت ورزشی خود را پرورش داده و سطوح اجرای مراحل عملی خود را تقویت کند.
عموم ورزشکاران برجسته دارای این حس مشترک هستند که اصرار دارند به موفقیت دست یابند، اینکه آنها می توانند و حتماً به اهدافشان خواهند رسید.
آنان از اعتماد به نفس زیادی برخوردارند. یکی از مهمترین وجوه اعتماد به نفس این است که تجربه یا باور مثبت را در خود تقویت کرد. ایجاد اعتماد به نفس ازعوامل متعددی تاثیرمی پذیرد که تجربه دست یابی به هدف یکی از این عوامل است. پذیرش اجتماعی و قوت قلب از سوی همکلاسی ها، خانواده و مربیان نیز مهم است.
این حمایتها چه زمانی که ورزشکار اجرای ناموفق و یا موفق دارد بسیار مهم است. اعتماد به نفس از ضروریات است و تلاش و صرف زمان زیادی را می طلبد تا شکل گیرد، اما به راحتی متزلزل می شود. باید بخاطر بسپاریم که اعتماد به نفس مشمول همه موارد کلی می شود.
تیرانداز موفق بایستی اعتماد به نفس های متفاوتی کسب کند که در موقعیتهای مختلف با یکدیگر فرق می کنند.
قبل از هر چیز برای بالا بردن حس اعتماد به نفس در تیراندازی و پیشرفت در تفنگ گیری حکم و با ثبات بایستی براساس های وضعیت تسلط یافت. تیراندازی که می تواند یک محیط ده حلقه ای را نشانه گیری کند شانس زیاد دارد که محدوده ده حلقه ای را بزند. کسی که درست نشانه گیری می کند امتیاز بالاتری کسب کرده و اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت.
خصوصیت دیگری که قهرمانان دارند خواست الزام آور برنده شدن است. این خصوصیت یک روح جنگنده، با انگیزه تهاجم است. ورزشکار باید بداند که می تواند برنده شود، انتظار برنده شدن دارد و به جز آن به چیز دیگری قانع نیست. مهمتر از همه اینکه قهرمان واقعی هرگز تسلیم نمی شود. او دارای یک شجاعت خلل ناپذیر درونی و سماجتی است که به کمتر از اجرای یک شلیک خوب رضایت نمی دهد.
انگیزه، یک عامل اساسی در رسیدن به موفقیت است. مسلم شده است که ورزشکاران برجسته یک انگیزه قوی برای رقابت و برتری جویی دارند. ورزشکار باید تا آنجا که در توان دارد بخاطر پیشبرد برنامه های رقابت آمیز و آموزشی جانفشانی کند تا مهارت های ذهنی و جسمی در حد یک قهرمان را کسب کند.
تمایل و خواست محض جهت تشخیص اهداف فرد کافی نیست. ورزشکار مخلص، باید با دقت زیاد برنامه آموزشی خود را اجرا کند. در سخت کوشی حتی یک وقفه کوتاه هم جایز نیست. برای برنده شدن در مسابقات تیراندازی رقابت کننده باید تمرکز همه جانبه داشته باشد. میزان تمرکز در اکثر موارد حاصل کار عوامل درونی گوناگون است. تیرانداز بایستی تمامی تلاش ذهنی خود را روی مراحل اجرای کار متمرکز کرده و از هر گونه افکار نامربوط اجتناب کند.
اغلب تیراندازان اظهار می دارند که بایستی تلاش و تمرین بیشتری صرف تمرکز سازی کنند. پاسخ این است که نبایستی ذهن را درگیر تمرکز کرد بلکه روی خود مراحل و ترتیب تیراندازی باید تمرکز شود. همانگونه که قبلاً اشاره شد، شلیک بی هدف اغلب اوقات ناشی از سعی ناکافی ذهن است تا دیگر عوامل.
تیراندازان کم تجربه تر باید هم و غمشان را بر هر یک از جنبه های شلیک (یعنی وضعیت درست، تنفس، نشانه روی، کشیدن ماشه و عملیات تکمیلی) که از ذهن عبور می کند قرار دهند.
تحقیقات نشان داده است که تیراندازان پیشرفته مراحل اجرای تیراندازی را به سمت ناخودآگاه هدایت نموده و تمرکز آنها از یک طبیعت غیرکلامی قوی که (آلفا) نامیده می شود، سرچشمه گرفته است.
تیراندازان ماهر آلفای خود را تا زمان کشیدن ماشه افزایش می دهند. اضطراب اجرای مراحل بر تمرکز تاثیر معکوس می گذارد. بنابراین، آرام سازی، در افزایش تمرکز به مرحله آلفا بسیار حایز اهمیت است. آموزش آرام سازی که در جای خود در مورد آن توضیح داده خواهد شد به اندازه تمرکز اهمیت دارد.
آموزش تمرکز ویژه با اجرای عوامل زیر افزایش می یابد.
ورزشکار روی آرام سازی عمیق تمرکز می کند. گام بعدی این است که یک «تمرکز برتر» بوجود بیاوریم که این کار با تکرار جمله های کلیدی مانند: «ذهن کاملاً آماده و بیدار است» یا «من به دقت فکر می کنم»، «من تمرکز بیشتری احساس می کنم»، «من روی تمرکزم تمرکز می کنم»، میسر است. هنگامی که ورزشکار مطمئن شد بخوبی تمرکز کرده است، بطور ذهنی با استفاده از این نوع تمرکز ایجاد شده به جایگاه رقابت میتازد. این مرحله بایستی مرتباً تکرار شود تا مغز در نهایت «تمرکز برتر» را با عمل شلیک وخود رقابت تلفیق کند.
اضطراب اجرای مراحل یکی دیگر از وجوه مشترک یا خصوصیات ورزشکاران برتر است. این اضطراب به ترسی اطلاق می شود که ورزشکار حس می کند قادر نیست نهایت سعی خود را بکند.
اضطراب زیاد اغلب ناشی از فشارها و حالت های عصبی است که بر خصوصیاتی که قبلاً متمرکز شدیم تاثیر منفی می گذارد. تنگنای مسابقه هم ممکن است با اضطراب اجرای مراحل مترادف قلمداد شود. داشتن آمادگی جسمانی خوب در کنترل این اضطراب اهمیت دارد.
هیجان و اضطراب موجب افزایش آدرنالین خون شده در نتیجه تنفس سریع و ضربان قلب بیشتر می شود. اگر ورزشکار ورزیدگی لازم را کسب کرده باشد، راندمان سیستم قلبی عروقی ضربان قلب را پایین نگاه داشته و پس از هیجان به سرعت سیستم طبیعی را پوشش می دهد.
غالباً هیجان با اضطراب مسابقه اشتباه گرفته می شود. به عنوان مثال، هنگامی که تیرانداز شلیک خود امتیاز زیادی کسب میکند طبیعی است که خوشحال و هیجان زده می شود. زیرا به هدف خود که پیروزی است نزدیکتر شده است. چنانچه تیرانداز این هیجان را یک تجربه خوشایند تلقی کند و نه اضطراب و دوباره اعتماد به نفس، آرام سازی و تلاش ذهنی کامل خود را روی اجرای شلیک حفظ کند، همان امتیاز بالا را کسب خواهد کرد.
از آنجا که اضطراب اجرای مراحل و آرام سازی رابطه معکوس دارند، توضیحات مفصل درباره اضطراب اجرای مراحل را در بخش آرام سازی دنبال خواهیم کرد.
ورزشکاران برجسته معمولاً دارای حس سبکی در بدن و روحیه خوب (متضاد روحیه خشک و جدی) هستند و اینکه آماده ارایه یک اجرای موفق اند.
ابتدا ورزشکار بایستی بداند که خصوصیات فردی و احساسات مشترکی که ورزشکاران برجسته دارای آن هستند، بطور گسترده ای با هم وابستگی درونی دارند. هر گاه اعتماد به نفس زیاد شود اضطراب اجرای مراحل کمتر شده و تمرکز افزایش می یابد. تمرکز بیشتر اجرای مراحل را تسهیل کرده که در جای خود موجب حس برتر بودن، سبکی در بدن و ارتقاء روحیه خوب می گردد که هر یک از آنان دوباره از طریق کاهش موانع عصبی و افزایش انگیزه تحرک اعتماد به نفس را تقویت می کند. اصلاح و تقویت یک خصوصیت، خصوصیات دیگر را تقویت کرده و تاثیر بسیار مثبتی در تداوم بیشتر از اجرای مراحل درست می گذارد.
در تیراندازی پیش ازازدیاد اعتماد به نفس، بایستی ابتدا تفنگ گیری ثابت و محکمی داشته باشیم که آن هم مستلزم تسلط بر فنون تیراندازی و اصول درست وضعیت دارد.
همانگونه که قبلاً ذکرشد، تیراندازی که یک دایره ده حلقه ای را نشانه گیری می کند احتمال آنکه درون این ده حلقه را بزند، بسیار زیاد است. نشانه روی درست بسیار مهم است.
تعیین هدف و دستیابی به آن در کسب پتانسیل نهایی فرد و مهمتر از آن ایجاد حس مثبت و اعتماد به نفس اهمیت بسزایی دارد. این اهداف با هماهنگی های مربی و براساس اجرای قبلی تعیین می شود. اهداف باید به طور واقعی قابل دستیابی باشد. اهداف بلند مدت همواره بخشی از برنامه کلی می باشد، هر چند که رسیدن به آن اهدف از طریق هدف های کوتاه مدت میسر است. تحقیق این اهداف، خود پاداشی از پیشرفت کار محسوب می گردد واعتماد به نفس را افزایش می دهد.
تقویت رویکرد مثبت گام مهمی در ایجاد اساس اعتماد به نفس قوی است. پیش از آنکه ورزشکار به هدف جسمانی خود دست یابد، بایستی عمیقاً اعتقاد داشته باشد که هدف در لابلای خود باوری است. هنگام اجرای مراحل برتر چه روشی بهتر از تاکید و تکرار حالت و عبارت مثبت «من می توانم پیروز شوم» وجود دارد تا اعتماد به نفس شخص افزایش یابد؟!
رویکرد مثبت با استفاده از اصلاح تکنیک از طریق تمرکز بر مراحل اجرای صحیح تیراندازی (تفکر مثبت) صورت گیرد تا رفع خطاها و اشتباهات (تفکر منفی).
تلاش ذهنی جهت رفع خطاها، بطور ناخودآگاه خطا را تقویت می کند زیرا که شخص روی آن خطا متمرکز می شود. تکرار مداوم عبارت مثبت «من می توانم» اعتماد به نفس را نه تنها در سطح ذهن خودآگاه افزایش داده، بلکه مهمتر از آن در مرحله کنترل ذهنی ضمیر ناخودآگاه افزایش داده، بلکه مهمتر از آن در مرحله کنترل ذهنی ضمیر ناخودآگاه آن را تقویت می کند. این ارزشمند است زیرا افکار (خودآگاه و یا ناخودآگاه) بر اجرای مراحل تیراندازی برتری دارد.
همکاری و انطباق نزدیکی درکنترل اعمال میان افکار ارادی و پردازش غیرارادی ذهن وجود دارد. مغز در عملکرد خود از الگوهایی پیروی می کند. (کلمات- تصورات- احساسات) افکار مقدم بر احساسات هستند و می توانند در مقیاس وسیعتر احساسات را تنظیم کنند. تا این الگوها شناخته نشوند مغز قادر نخواهد بود میان یک موقعیت واقعی و خیالی تفاوت قائل شود. افکاری که بطور قائده مند تداوم دارند، پیام مثبت « من می توانم » را به ضمیر ناخودآگاه، جایی که در انتقال این تصورات مثبت به واقعیات فیزیکی موثر است، می برد و این پایگاه اعتماد به نفس در سطح ضمیر ناخودآگاه است که عمل شلیک را تقویت می کند.
روانشناسان ورزشی یکی از مستلزمات پرورش یک ورزشکار قهرمان را خود پاداشی می دانند و بر آن تاکید می کنند. دکتر جک تپ از میامی اذعان داشته است که پژوهشهای بی شمار نشان داده، پاداشهایی که ورزشکار به دلیل اجرای مراحل درست به خود داده است، میزان اجرای صحیحی را که لازمه رسیدن به اهدف و بالا بردن استاندارهای اجرایی است، تقویت کرده است. این اصل تغییر رفتار نسبت به ورزشکار در حال اجرای مسابقه مهم است، زیرا موفقیت برآمده از افزایش پاداش از طریق تشویقهای خود فرد و دیگران حاصل می شود.
در مسابقات ورزشی ورزشکاران به کم اهمیت جلوه دادن موفقیتشان تظاهر می کنند. برای اینکه یک «برنده خوب» باشند و در پیروزیها خاکی و فروتن جلوه کنند. تجربه خویشتن داری و توفیق اجرای خوب مسابقه، خود به تنهایی پاداش نیستند. هنگامی که تیرانداز به پیروزی قابل توجهی دست می یابد، میبایستی به خود اجازه دهد شادی و هیجان پیروزی را که در آن لحظه باعث بهتر شدن او می گردد، تجربه کند. ورزشکار تلاش کرده است تا به پیروزی دست یابد، بنابراین سزاوار ابراز شور و شعف خود در این پیروزی است، پس به احساسات خوب اجازه بروز میدهد.
مباحث پیرامون خصوصیات فردی ورزشکار برجسته، بسیار گسترده است.
تدوین یک برنامه آموزشی موثر که این جنبه رقابت را توسعه دهد در پرورش ورزشکار برنده مدال طلا ضروری است. جهت ارایه این برنامه و توضیح بیشتر در مورد چگونگی ارتباط درونی این ویژگیها مراحل ویژه ای مدنظر است.
مرحله اول: یک برنامه «من می توانم» بسازید. در این برنامه لازم است اهدافی را که در نظر دارید به آنها دست یابید، یادداشت کنید. این جملات ذهنی درست و تکنیک های عملی صحیح را که مورد نیاز شماست، در برنامه بگنجانید.
مرحله دوم: به صورت شفاهی مراحل اجرایی و جمله های ذهنی را توسط یک ضبط صوت، ضبط نمایید. این عمل به ذهن خودآگاه فرصت می دهد تا این پیام گام به گام را که تظاهر ذهنی سطح اجرایی هدف است، پردازش کند. این تمرینات شفاهی را چندین بار تکرار کنید.
مرحله سوم: با چشمان بسته پیام ضبط شده را گوش داده و مادمیکه ذهن خودآگاه، برنامه ضمیر ناخودآگاه را می سازد مراحل اجرایی را مجسم کنید.
مرحله چهارم: در حالیکه بدن حرکات فیزیکی به خود می گیرد با استفاده از گوشی شلیک کردن تمرین کنید تا تصور ذهنی را با این تمرین بیاموزید.
مرحله پنجم: در حالیکه از گوشی استفاده میکنید، حرکات بدنی را با نشانه گیری روی کاغذ خالی تکرار کنید. توجه خود را بر تفنگ گیری، انقباض عضلات و علائم ظریفی که بر تفنگ گیری و مراحل یک شلیک تاثیر می گذارد، معطوف کنید.
مرحله ششم: در همه مسابقات، آموزش ها و تمرین از همان مراحل معین پیروی کنید. هنگامی که مراحل تیراندازی تکمیل و حواس محدود می شود، محل دقیق هدف، جایی را که گلوله اصابت می کند، مجسم کنید. مرحله تکمیلی را انجام داده و سپس عمل شلیک و مراحل آن را بازبینی نمایید.
این طرح بر واکنش مثبت متمرکز است. مجموعه ای از رفتارهای صحیح که موجب اجرای مراحل شلیک موثر می گردد. این عمل، راه حل کمکی جهت استفاده در بسیاری از موقعیت هاست حتی در موانع روانشناختی که گاهاً اتفاق می افتد و اجرای مراحل را مختل می کند.





تاريخ  ارسال:چهارشنبه 14 مهر 1395 - 11:14
کد:18714-1398


 اخبار مرتبط:


 


 

  نظر شما در رابطه با اين خبر
 نام شما:
 پست الکترونيک:
 شماره تماس:

 آی پی شما:

 

 دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سامانه در وب سایت منتشر خواهد شد.
 پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
 پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

 

  ارتباط با ریاست هیئت

 

 
 

 
گفت و گو

گفت و گو با مادری که می خواهد تاریخ ساز شود

 آرشيو گفت و گو

 

 
یادداشت

ره اندازی کانال آپارات هیات

 آرشيو یادداشت

 


کليه حقوق خبری و تصويری سايت متعلق به هیئت تیراندازی استان تهران می باشد.